پایان ناپلئون, به سوی پایان,سنت هلن

سفر از انگلیس به سنت هلن طولانی بود، و از 8 اوت تا 15 اكتبر ادامه یافت. ناپلئون كه به تند سخن گفتن و عمل عادت داشت یكنواختی را به دشواری تحمل می‏كرد. دریاسالار سر جورج كاكبرن برای تسهیل آن وضع هر روز ناپلئون و یك یا چندتن از همراهانش را دعوت می‎كرد كه با او و بعضی از افسران غذا بخورند. ولی انگلیسیها حدود دو ساعت و نیم به صرف غذا می‎پرداختند. هنگامی كه میگساری آغاز می‏شد، ناپلئون آنها را به سهولت وا می‏داشت كه او را معذور دارند. از اینكه او را به جای «امپراطور» «ژنرال» خطاب می‏كردند ناراحت می‎شد، ولی از تواضع آنان خوشحال بود. دوستانش پیشنهاد كردند كه بهترین راه برای وقت كشی آن است كه خاطرات خود مربوط به حكومت و جنگ را به آنها دیكته كند. به این ترتیب شرح ماجراهایی آغاز شد كه اومارا، لاس كازه، گورگو، یا مونتولون آنها را می‏نوشتند، و چون پس از مرگش آن را منتشر ساختند یكی از عواملی شد كه در ایجاد خاطرة ناپلئون به عنوان نیرویی زنده در فرانسه در سراسر قرن [ نوزدهم] سهمی عمده داشت.

ادامه پایان ناپلئون, به سوی پایان,سنت هلن

• برچسب ها: پایان ناپلئون، به سوی پایان، سنت هلن،