تبلیغات
دانشنامه آزاد - مطالب هفته چهارم مهر 1389
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ : احسان
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
دانشنامه آزاد
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

4ـ دروغ بستن به خدا و پیامبر(صلى الله علیه وآله) و امامان(علیهم السلام)

مسأله 1354ـ هرگاه روزه دار دروغى به خدا و پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله) و جانشینان معصوم او(علیهم السلام) نسبت دهد خواه با گفتن باشد، یا نوشتن، یا اشاره و مانند آن، بنابراحتیاط واجب روزه اش باطل مى شود، هر چند بلافاصله توبه كند. دروغ بستن به سایر انبیا و فاطمه زهرا(علیها السلام) نیز همین حكم را دارد.

مسأله 1355ـ هرگاه بخواهد خبرى را نقل كند كه از راست یا دروغ بودن آن اطّلاعى ندارد، باید از كسى كه آن خبر را گفته، یا از كتابى كه در آن نوشته شده نقل نماید، مثلاً بگوید: فلان راوى چنین مى گوید و یا در فلان كتاب چنان نوشته شده است كه پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود...

مسأله 1356ـ اگر چیزى را به اعتقاد این كه راست است از قول خدا یا پیغمبر(صلى الله علیه وآله)نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده روزه اش صحیح است، ولى بعكس اگر چیزى را دروغ مى دانست و به خدا و پیغمبر نسبت داد و بعداً معلوم شد صحیح بوده، روزه اش اشكال دارد.

مسأله 1357ـ اگر دروغى را كه دیگرى ساخته عمداً به خدا و پیغمبر نسبت دهد روزه اش اشكال دارد.

مسأله 1358ـ اگر از شخص روزه دار سؤال كنند كه آیا پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله) چنین مطلبى را فرموده، و او عمداً بگوید: آرى، در حالى كه پیغمبر(صلى الله علیه وآله) نگفته باشد، یا بگوید: نه، درحالى كه پیغمبر(صلى الله علیه وآله) گفته باشد، روزه اش اشكال دارد.

مسأله 1359ـ اگر در نقل احكام شرعیّه عمداً دروغ گوید، مثلاً واجبى را غیر واجب و حرامى را حلال ذكر كند، اگر منظورش نسبت دادن آن حكم به خدا یا پیغمبر(صلى الله علیه وآله)باشد، روزه اش اشكال دارد و اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است كار حرامى كرده، امّا روزه اش باطل نمى شود و كسى كه بدون اطّلاع، حكم مشكوكى را نقل مى كند، نیز همین حكم را دارد.

 





نوع مطلب : رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى، 
برچسب ها : دروغ بستن به خدا و پیامبر(صلى الله علیه وآله) و امامان(علیهم السلام)،
لینک های مرتبط :


جمعه 30 مهر 1389 :: نویسنده : احسان

2ـ جماع

مسأله 1345ـ «جماع» (نزدیكى با زن) روزه هر دو طرف را باطل مى كند، هرچند فقط به مقدار ختنه گاه داخل شود و منى هم بیرون نیاید و اگر كمتر از آن باشد و منى هم بیرون نیاید باطل نمى شود و هرگاه شك كند كه این مقدار داخل شده یا نه روزه اش صحیح است.

مسأله 1346ـ هرگاه از روى فراموشى جماع كند و یا از روى اجبار بطورى كه هیچ اختیارى نداشته باشد، روزه باطل نمى شود، ولى چنانچه در بین جماع یادش بیاید، یا اجبار برطرف شود، باید فورا ترك كند و الاّ روزه او باطل است.





نوع مطلب : رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى، 
برچسب ها : جماع،
لینک های مرتبط :


احكام كارهایى كه روزه را باطل مى كند

 

1ـ خوردن و آشامیدن

مسأله 1336ـ خوردن و آشامیدن از روى عمد روزه را باطل مى كند، خواه از چیزهاى معمولى باشد مانند نان و آب و یا غیر معمولى مانند برگ درختان، كم باشد یا زیاد، حتّى اگر مسواك را از دهان بیرون آورده، دوباره داخل دهان كند و رطوبت آن را فرو برد روزه اش باطل مى شود، مگر آن كه رطوبت مسواك كم باشد و در آب دهان از بین برود.

مسأله 1337ـ اگر هنگامى كه مشغول خوردن غذا یا نوشیدن آب است بفهمد صبح شده، باید آنچه را در دهان است بیرون آورد و اگر عمداً فرو برد روزه اش باطل است و كفّاره نیز دارد.

مسأله 1338ـ خوردن و آشامیدن از روى سهو و فراموشى روزه را باطل نمى كند.

مسأله 1339ـ احتیاط واجب آن است كه روزه دار از تزریق آمپولهاو سرمهایى كه به جاى غذا یا دوا به كار مى رود خود دارى كند، ولى تزریق آمپول هایى كه عضو را بى حس مى كند اشكال ندارد.

مسأله 1340ـ كسى كه مى خواهد روزه بگیرد بهتر است پیش از اذان صبح دندانهایش را بشوید و خلال كند و اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود احتیاط واجب آن است كه قبلاً آن را بشوید و خلال كند و اگر نكند و غذا فرو رود روزه را تمام كند و بعد قضا نماید.

مسأله 1341ـ فرو بردن آب دهان، هر چند به واسطه خیال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى كند، و فرو بردن اخلاط سر و سینه تا به فضاى دهان نرسیده اشكال ندارد، امّا اگر داخل فضاى دهان شود احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

مسأله 1342ـ جویدن غذا براى بچّه و همچنین چشیدن غذا و مانند آن و شست و شوى دهان با آب یا داروها اگر چیزى از آن فرو نرود روزه را باطل نمى كند و اگر بدون اراده به حلق برسد اشكالى ندارد، ولى اگر از اوّل بداند بى اختیار به حلق مى رسد روزه اش باطل است و قضا و كفّاره دارد.

مسأله 1343ـ اگر روزه دار به اندازه اى تشنه شود كه طاقت تحمّل آن را ندارد و یا ترس بیمارى و تلف داشته باشد، مى تواند به اندازه ضرورت آب بنوشد، ولى روزه او باطل مى شود و اگر ماه رمضان باشد باید بقیّه روز را امساك كند.

مسأله 1344ـ انسان نمى تواند به خاطر ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر بقدرى ضعف پیدا كند كه تحمّل آن بسیار مشكل شود، مى تواند روزه را بخورد و همچنین اگر خوف بیمارى داشته باشد.

 





نوع مطلب : رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى، 
برچسب ها : احكام كارهایى كه روزه را باطل مى كند،
لینک های مرتبط :


جمعه 30 مهر 1389 :: نویسنده : احسان

كارهایى كه روزه را باطل مى كند

مسأله 1335ـ كارهایى كه روزه را باطل مى كند بنابر احتیاط نُه چیز است:

خوردن و آشامیدن، جماع، استمناء، دروغ بستن به خدا و پیغمبر(صلى الله علیه وآله)و ائمّه(علیهم السلام)، رساندن غبار غلیظ به حلق، فرو بردن سر در آب، باقى ماندن بر جنابت یا حیض یا نفاس تا اذان صبح، اماله كردن با مایعات، قى كردن عمدى.





نوع مطلب : رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى، 
برچسب ها : كارهایى كه روزه را باطل مى كند،
لینک های مرتبط :


جمعه 30 مهر 1389 :: نویسنده : احسان

روزه

 

 

 

وجوب روزه

مسأله 1314ـ در هر سال واجب است همه افراد مكلّف یك ماه مبارك رمضان را به شرحى كه در مسائل آینده گفته مى شود روزه بدارند.

مسأله 1315ـ روزه آن است كه انسان براى اطاعت فرمان خدا، از اذان صبح تا مغرب، از چیزهایى كه روزه را باطل مى كند و شرح آن در مسائل بعد مى آید خوددارى كند.

 

نــیّـت

مسأله 1316ـ روزه از عبادات است و لازم است با نیّت به جا آورده شود، در موقع نیّت لازم نیست به زبان بگوید، یا از قلب خود بگذراند همین اندازه كه در نظرش این باشد كه براى اطاعت فرمان خدا از اذان صبح تا مغرب كارهایى كه روزه را باطل مى كند ترك نماید كافى است.

مسأله 1317ـ باید احتیاطاً كمى قبل از اذان صبح و كمى هم بعد از مغرب، از انجام این كارها خوددارى كند تا یقین حاصل كند كه تمام این مدّت را روزه داشته است.

مسأله 1318ـ كافى است كه در هر شب از ماه مبارك رمضان براى روزه فردا نیّت كند، ولى بهتر است كه در شب اوّل ماه، علاوه براین، نیّت روزه همه ماه را نیز بنماید.

 مسأله 1319ـ نیّت وقت معیّنى ندارد، بلكه هر موقعى تا قبل از اذان صبح نیّت كند كافى است و همین كه براى خوردن سحرى برمى خیزد و اگر از او سؤال شود منظورت چیست؟ بگوید: «قصد روزه دارم» كافى است.

مسأله 1320ـ وقت نیّت براى روزه مستحبّى در تمام روز نیز ادامه دارد حتّى اگر مختصرى به مغرب باقى مانده باشد و تا آن موقع كارهایى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده است مى تواند نیّت روزه مستحبّى كند و روزه او صحیح است.

مسأله 1321ـ اگر در ماه رمضان نیّت را فراموش كند چنانچه تا قبل از اذان ظهر یادش بیاید و فوراً نیّت كند و كارى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده باشد روزه اش صحیح است، امّا اگر بعد از ظهر نیّت كند صحیح نیست.

مسأله 1322ـ هرگاه كسى بخواهد روزه اى غیر از روزه ماه رمضان به جا آورد باید آن را معیّن كند، مثلاً نیّت كند روزه قضا مى گیرم، یا روزه نذر به جا مى آورم ولى در ماه مبارك رمضان همین اندازه كه نیّت كند فردا را روزه مى گیرم كافى است، بلكه اگر نداند ماه رمضان است یا بداند و فراموش كند و روزه دیگرى را قصد كند روزه ماه رمضان حساب مى شود، ولى اگر عمداً در ماه مبارك رمضان نیّت روزه غیر ماه رمضان را كند (در حالى كه مى داند در ماه رمضان روزه غیر ماه رمضان صحیح نیست) روزه او باطل است، یعنى نه از رمضان حساب مى شود و نه از غیر آن.

مسأله 1323ـ لازم نیست در موقع نیّت، معیّن كند كه روز اوّل ماه است یا دوم یا غیر آن، حتّى اگر روزى را تعیین كند مثلاً بگوید به نیّت روز دوم ماه روزه مى گیرم بعد معلوم شود سوم بوده، روزه او صحیح است.

مسأله 1324ـ اگر پیش از اذان صبح نیّت روزه كند و بعد بیهوش یا مست شود و در بین روز به هوش آید در حالى كه هیچ كار خلافى به جا نیاورده، احتیاط واجب آن است روزه آن روز را تمام كند و قضاى آن را هم به جا آورد.

مسأله 1325ـ اگر نداند یا فراموش كند ماه رمضان است و روزه نگیرد و بعد از ظهر ملتفت شود و یا قبل از ظهر در حالى كه افطار كرده باشد، باید به احترام ماه رمضان تا مغرب كارهایى كه روزه را باطل مى كند ترك نماید و بعد از ماه رمضان آن روز را قضا كند.

مسأله 1326ـ اگر كودكى پیش از اذان صبح بالغ شود باید روزه بگیرد و اگر بعد از اذان بالغ شود و كارى كه روزه را باطل كند انجام نداده باشد احتیاط واجب آن است كه روزه را بگیرد و بعد هم قضا كند.

مسأله 1327ـكسى كه روزه قضاى ماه رمضان یا روزه واجب دیگرى بر ذمّه دارد جایز نیست روزه مستحبّى بگیرد و اگر فراموش كند و روزه مستحبّى بگیرد چنانچه قبل از ظهر یادش بیاید مى تواند نیّت خود را به روزه واجب برگرداند، ولى اگر بعد از ظهر باشد روزه او باطل است.

مسأله 1328ـ كسى كه براى روزه شخص مرده اى اجیر شده مى تواند روزه مستحبّى براى خودش بگیرد.

مسأله 1329ـ اگر غیر از روزه ماه مبارك روزه دیگرى بر انسان واجب باشد، مثلاً نذر كرده كه روز معیّنى را روزه بگیرد، چنانچه عمداً تا اذان صبح نیّت نكند روزه اش باطل است، ولى اگر یادش برود و پیش از ظهر یادش بیاید مى تواند نیّت كند.

مسأله 1330ـ هرگاه روزه واجب غیر معیّن بر ذمّه دارد (مانند روزه قضاى ماه رمضان یا روزه كفّاره) وقت نیّت آن تا ظهر باقى است، یعنى چنانچه چیزى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده باشد وقبل از ظهر نیّت كند روزه او صحیح است.

مسأله 1331ـ هرگاه كافرى در ماه رمضان پیش از ظهر مسلمان شود چنانچه تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده، بنابر احتیاط واجب روزه بگیرد و قضا هم ندارد، همچنین اگر مریض پیش از ظهر خوب شود و كارى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده باشد باید نیّت روزه كند و احتیاطاً قضا هم نماید، ولى اگر بعد از ظهر خوب شود روزه آن روز واجب نیست فقط باید قضاى آن را به جا آورد.

مسأله 1332ـ یوم الشّك یعنى روزى كه انسان شك دارد آخر ماه شعبان است یا اوّل ماه رمضان، روزه آن واجب نیست و اگر بخواهد روزه بگیرد باید نیّت ماه شعبان كند، یا اگر روزه قضا به ذمه دارد نیّت قضا كند و چنانچه بعداً معلوم شود ماه رمضان بوده از رمضان حساب مى شود، ولى اگر در اثناء روز بفهمد باید فوراً نیّت خود را به روزه ماه رمضان برگرداند.

مسأله 1333ـ هرگاه در ماه رمضان یا هر روزه واجب معیّن دیگر، از نیّت روزه برگردد، یا مردّد شود كه روزه بگیرد یا نه، روزه اش باطل مى شود، همچنین اگر نیّت كند چیزى كه روزه را باطل مى كند به جا آورد، مثلاً تصمیم بر خوردن غذا بگیرد، روزه اش باطل مى شود، هرچند اصلاً غذا هم نخورد، مگر این كه در آن حال توجّه نداشته باشد كه فلان عمل روزه را باطل مى كند.

مسأله 1334ـ در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معیّن نیست (مانند روزه قضا) اگر قصد كند یكى از مبطلات روزه را انجام دهد یا مردّد شود كه به جا آورد یا نه، چنانچه به جا نیاورد و پیش از ظهر دوباره نیّت كند روزه اش صحیح است.





نوع مطلب : رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى، 
برچسب ها : روزه،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب