خواص درمانی گلپر

از نفخ معده جلوگیرى مى كنم .
بهترین دارو براى معالجه هیسترى هستم .
تحریك كننده اشتها بوده و دستگاه هاضمه را تقویت مى كنم .
در ریشه من خواص بیشمارى نهفته ، اگر از تشنج و ناراحتیهاى عصبى رنج مى برید از من استفاده كنید...
 

فارسى من ((انگدان )) است ولى عده اى آن را معرب كرده ((انجدان )) نامیده اند. من دو نوع دارم ، یكى خوشبو كه به آن گلپر، و كولاپر و به تركى ((بالدرغان )) مى گویند و اعراب به ریشه آن ((محروث )) نام گذاشته اند. در كتب مختلف از آن به نامهاى انجدان ابیض ، انگدان سفید، انجدان طیب ، انگدان خوشبو، گیاه حلتیت طیب ، گیاه حلتیت سفید و اسفندلیون یاد شده است (حلتیت صمغ انجدان است كه در آخر خود را معرفى خواهد كرد). نوع دوم من انجدان بدبو است كه به آن گیاه انغوزه ، گیاه انگژد، گیاه انگشت گنده ، گیاه حلتیت منتن (منتن در لغت عربى به معنى بد بو است ) گیاه حلتیت سیاه مى گویند. نوع خوشبوى من در همه كوهستانهاى ایران خصوصا دامنه البرز و قسمتهاى شمالى شمیران ، گچسر، رودبار قصران ، جاده شمشك و مغرب ایران به عمل مى آید و نوع بدبوى من در جنوب شرقى ایران ، استان فارس و كوه هاى خراسان بطور خودرو به عمل آمده از صمغ آن كه انغوزه و انگژد خوانده مى شود، جهت صادرات استفاده مى كنند، ولى به صمغ نوع خوشبوى من كه مفیدتر است ، در حال حاضر توجهى نمى شود.
بهترین نوع من در نقاط كوهستانى ایران به عمل مى آید و انواع دیگر از من در بعضى از كشورهاى آسیایى و افریقایى دیده مى شود و یك نوع سوم به نام انجدان رومى است كه خواص زیادى داشته و در ایران دیده نشده است . میوه نوع معطر من پس از رسیدن به شكل پولك نازكى در مى آید كه آن را كوبیده ، با انار، یا سیب زمینى پخته و یا باقلاى پخته مى خورند تا از ایجاد نفخ آنها جلوگیرى نماید.
با ساقه و برگ آن ترشى گلپر درست مى كنند. من بادشكن بوده ، نفخ و ناراحتیهاى دستگاه هاضمه را از بین مى برم . من ضد عفونى كننده بوده و پادزهر سموم هستم . ضد تشنج ، ضد كرم و ضد حشرات مى باشم .
مرا به جهت معالجه هیسترى (صرع ) عفونتهاى عصبى و عفونتهاى دستگاه تنفس تجویز مى كنند. ضماد نوع بدبوى من با خطمى و آرد بر سر، گرفتگیهاى دماغ را باز مى كند. خوردن من ذهن را باز و حافظه را زیاد و نسیان را كم مى كند و ابلهى و حماقت را از بین مى برد. براى فلج ، لقوه و بى حسى اعضا مفید است . من بهترین چاشنى براى غذاى این دسته از بیماران مى باشم . من غذا را نرم مى كنم و بوى دهان را بر مى گردانم ، مقوى معده بوده بلغم را از بین مى برم . اشتها را بر مى انگیزم و مقوى هاضمه مى باشم ، من از ضرر غذاهاى سنگین و داروهاى سمى مى كاهم و براى بیمارانى كه مبتلا به یرقان ، استسقا، سكسكه و سختى ادرار هستند، مفید مى باشم . پیشاب آور و قاعده آور بوده ، شیر را هم زیاد مى كنم . در استان فارس گوسفند را با گیاه بدبوى من مى چرانند تا فربه شده و شیر آن زیاد شود، ولى متاءسفانه گوشت این گوسفندان كمى بدبو مى شود. من مقوى كلیه ، محرك شهوت و از بین برنده بلغم هستم . براى درد سینه ، سرفه ، عرق النساء، مفاصل ، حتى بوییدن من هم مفید است . ضماد من با موم و روغن جهت خنازیر، سیاتیك و امثال آنها با روغن زیتون جهت از بین بردن سیاهى زیر چشم و مالیدن مطبوخ من با سركه و پوست انار جهت بواسیر نافع است . پاشیدن گرد من روى زخمهاى خوره اى و جذام سودمند مى باشد. مقدار خوراك من ده گرم مى باشد. ترشى اى كه با برگ و ساقه نوع خوشبوى من درست مى شود، ضد عفونى كننده معده بوده براى معالجه كم اشتهایى و از بین بردن اخلاط غلیظ معده به كار مى رود.
ریشه من قوى تر از سایر اعضاى من بوده ، مالیدن آن روى ورمها مفید است و از بزرگ شدن خنازیر جلوگیرى مى كند. مقدار خوراك من نیم مثقال است . شیخ داود صاحب كتاب جامع انطاكى مى نویسد كه چون بانویى پس از پاك شدن از عادت ماهانه یك هفته روزى 5/1 گرم انجدان بخورد، آبستن نمى شود. ولى معین نكرده است كه مقصود او انجدان خوشبو یا انجدان بدبو است (طبق مطالعات نویسنده زبان خوراكیها در انجدان خواه سیاه خواه سفید، هورمونهاى ضد تخمك وجود دارد كه حتى قادرند رگل را باز و نطفه تازه منعقد شده را از بین ببرند). ریشه من قوى تر از سایر اعضاى من مى باشد.

صمغ انجدان

به من صمغ انجدان و انگژد گویند (ژد به معنى صمغ است ) عربى من ((حلتیت )) است (در كلیه مآخذ فارسى عربى صمغ انجدان را حلتیت و در مآخذ اروپایى فارسى آن را حلتیت نوشته اند. پس از بررسى معلوم شده مآخذ فارسى صحیح است . من هم مانند انجدان خوشبو و بدبو هستم . رنگ خوشبوى من سفید و رنگ بدبوى من سیاه مى باشد، به نوع بدبوى من انغوزه ، انگشت گنده ، حلتیت منتن هم مى گویند. براى به دست آوردن من ساقه انجدان را از گردنه كه بر روى ریشه قرار گرفته است قطع كرده ، پایین آن را كمى گود مى نمایند تا صمغ كه به صورت مایع است در آن گودى جمع شده و بسته شود و آخر روز محصول آن را كه به صورت یك گردوى كوچك است جمع آورى مى كنند و به همین جهت به آن گردوى انجدان هم مى گویند. رنگ انغوزه زرد قهوه اى و خاكسترى بوده ، طعم آن گس زننده و تلخ است و بوى آن شبیه بوى سیر خیلى تند مى باشد. من هم مانند انجدان ، ضد تشنج ، ضد كرم ، ضد حشرات و بادشكن بوده و تمام خواص ‍ انجدان در من بحد اعلى وجود دارد. در دامپزشكى از انغوزه زیاد استفاده مى شود. در داروسازى جدید به صورت چسب و تنقیه بیشتر مصرف دارد. چون مرا در آب حل كنند به صورت مایعى شیرى در مى آیم كه خوردن آن براى امراض سرد دماغى مانند فلج ، رعشه ، صرع ، بى حسى اعضا و استسقا تجویز مى شود. با فلفل و سداب جهت درمان كزاز و با سكبینه جهت فلج و بى حسى نافع است . (سكبینه یك نوع صمغ ایرانى است كه در قریه ((ماه )) از توابع اصفهان به دست مى آید).
سرمه من با عسل جهت تقویت بینایى و جلوگیرى از آبریزش چشم و لكه هاى سفید سودمند مى باشد. چكاندن جوشانده من در گوش جهت درد گوش و سنگینى آن توصیه شده است ، و مخصوصا براى رفع صدا كردن گوش تجویز مى شود. جوشانده من با زاج جهت پلیپ بینى نافع است .
گذاشتن كمى از من در حفره دندان كرم خورده مسكن درد آن بوده و از پیشرفت آن جلوگیرى مى كند و براى این كار ((صمغ خوشبو)) مؤ ثرتر از ((صمغ بدبو)) است . مضمضه جوشانده من با انجیر و زوفا جهت تسكین درد دندان كرم خورده زیاد توصیه شده است . غرغره من با عسل جهت ورم گلو و با سركه جهت اخراج زالو كه در گلو چسبیده باشد و با زرده تخم مرغ جهت باز شدن آواز و نرمى گلو مفید مى باشد. نوشیدن محلول من در آب جهت باز شدن آواز و نرمى گلو مفید مى باشد. اگر شیر پستان زنى كم شده یا خشك شده باشد، مقدارى از مرا در سكنجبین حل كرده و به او بدهید تا بنوشد. خوردن من با داروهاى قابض جهت اسهال رطوبى و با ادویه مناسب جهت دل پیچه و قولنج و از بین بردن نفخ شكم و اخراج انواع كرم معده و باز شدن خون بواسیر و سردى معده ، جگر و اسپرز و استسقا، سستى بدن مفید است . اگر چند روزى پى در پى نیم گرم مرا در جوف خمیر گذاشته و مبتلایان به استسقا آن را بلع نمایند، جهت تحلیل استسقا مخصوصا استسقاى طیلى مفید است . ضماد من با بارهنگ جهت از بین بردن دمل نافع است و خوردن آن جهت باز شدن قاعده زنان و محلول آن جهت اخراج جنین مرده سودمند مى باشد. گذاشتن من روى دملها بعد از شكافتن آنها جهت بیرون آوردن چرك و خون و التیام زخم آنها مفید است .
ضماد من با انجیر خشك و سركه جهت جوشهاى عصبى و با موم و روغن جهت زگیل و داءالثعلب و با آب خاكستر و آب دریا جهت شكاف بیخ ران مؤ ثر است . اگر مرا در آب حل كرده ، به بدن بمالید حشرات به شما نزدیك نخواهد شد. در قدیم براى رفع زیان پیكان زهردار از ضماد من استفاده مى كردند و همچنین مرا در روغن زیتون حل كرده ، روى نیش عقرب مى گذاشتند، خوردن من با غذا باعث باز شدن و نیكویى رنگ رخسار است ، چنانچه مرا در پارچه گذاشته ، در عمق آب بگذارید از كرم گذاشتن آب جلوگیرى مى كنم . گذاشتن من در مزارع باعث از بین رفتن آفات نباتى است . من بهترین وسیله براى كشتن كرم خاردار پنبه مى باشم و براى این كار كافى است كه كمى از مرا در موقع آبیارى به آن اضافه نمایند. چنانچه مقدارى از مرا در ریشه درختى كه كندن آن مقدور نباشد، بگذارید، باعث پوسیده شدن آن مى شوم و چنانچه یك دفعه كافى نباشد، مى توان آن را تكرار كرد. مطبوخ ریشه انجدان كه عربى آن ((محروث )) است مى تواند در همه حال جانشین و بدل من باشد، عده اى ریشه اشتر غار را ریشه انجدان مى دانند و این اشتباه است ، با هم شبیه بوده و چندین خواص ‍ مشترك داریم ولى اشتر غار معرب اشتر خار كه خار شتر است مى باشد.

• برچسب ها: خواص درمانی گلپر، امراض سرد دماغى، فلج، رعشه، صرع، بى حسى اعضا، استسقا، كزاز، تقویت بینایى، آبریزش چشم، لكه هاى سفید، درد گوش، سنگینى گوش، صدا كردن گوش، جهت پلیپ بینى، مسكن درد،