فهرست کتابها
تاریخ تمدن ویل دورانت جلد اول مشرق زمین
زبان خوراكیها , معرفی خواص درمانی گیاهان
رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى
نخستین معصوم زندگی نامه پیامبر اءعظم حضرت محمد
كارگزاران حكومت و راهكارهاى اصلاحات
اینترنت 2
بنیانهاى تاریخى اندیشه سیاسى یهود
حقوق مردم در نگاه امیرالمؤمنین على(ع)
فیزیک دانان غربی و مسئله خداباوری
خواص درمانی زیتون
اشتهاآور هستم .
اگر مى
خواهید لاغر شوید، از شور من استفاده كنید.
برگ من
فشار خون را پایین مى آورد.
اگر
جوشانده برگ مرا در دهان بگردانید درد دندان را تسكین مى دهم .
جوشانده
ریشه و برگ من سر درد را از بین مى برد.
در
تقویت ذهن اثرى نیكو دارم ...
چون طوفان نوح آرام
شد، كبوترى سفید شاخه اى از درخت مرا به عنوان
هدیه براى حضرت نوح
برد و آن حضرت دانست كه در جهان آرامش برقرار شده است ، و از آن
تاریخ كبوتر سفید و
شاخه من علامت صلح و صفا شناخته شد، و درخت مرا درخت عقل و دانش
شناختند و در یونان
معتقد بودند كه مرا رب النوع عقل كاشته است . در قرآن مجید خداى
بزرگ به من سوگند یاد
كرده ... میوه من داراى فسفر، پتاس ، گوگرد، منییى ، كلسیم ،
آهن ،
مس و منگنز است
.
من در بلوچستان ،
رودبار منجیل ، حاجى آبادلر به عمل مى آیم و در شاه پسند گرگان به درخت من چوب سید
گویند. چوب درخت من قابل جلا و تعلیم است و با آن بهترین عصار را ساخت .
پیشینیان در دست گرفتن عصاى مرا علامت تشخیص مى دانستند. درخت من بعد از چهل سال میوه
مى دهد و نزدیك به دوهزار سال عمر مى كند. میوه رسیده و یاقوتى رنگ من ، مقوى
معده و زهكش دستگاه گوارش است ، اشتها را زیاد مى كند و شكم را بند مى آورد. شهوت را
زیاد مى كند و زیاده روى در خوردن میوه پرورده من در آب نمك باعث لاغرى و بى
خوابى است . ضماد گوشت میوه رسیده من از پوسته پوسته شده و شوره سر جلوگیرى مى كند.
ضماد میوه نارى من جهت سوختگى آتش و مالیدن آن با پیه و آرد گندم جهت رفع سفیدى
ناخن و بخور میوه من با هسته جهت تنگ نفس و امراض ریوى سودمند مى باشد.
برگ من به صورت
جوشانده و عصاره و محلول در الكل به عنوان تب بر و پایین آورنده فشار خون
به كار مى رود. ضماد برگ من جهت جوش چشم و ورمهاى گرم نافع است ، جویدن برگ من جهت
جوش دهان و ضماد پخته برگ من با آبغوره بحدى كه به قوام آمده و عسلى شود، جهت
دندان كرم خورده مفید است . حمول عصاره آن جهت جلوگیرى تشحات رحم خون ریزى آن ،
و ضماد خود آن جهت برآمدگى حدقه موثر است ، و چون مغز هسته مرا با پیه و آرد مخلوط
كرده ، و بر روى سفیدك ناخن بگذارید، آن را از بین مى برد و چنانچه ریشه درخت مرا با
قدرى برگ من بجوشانید و با آن مضمضه كنید، سردرد را تسكین مى دهد و كشیدن آب آن در
بینى جهت معالجه زكام و آبریزش دماغ سودمند مى باشد و چون شاخه هاى باریك برگ مرا
در ظرف سوفالى ریخته و در كوره بگذارید تا ذغال شود، بهترین سرمه بوده و در
گذشته به عنوان توتیا بكار برده مى شد. آبیكه از ساقه هاى من هنگام سوختن بیرون مى آید
جهت معالجه جرب و شوره سر، زخمهاى سر نافع است . كشیدن جوشانده تمام اعضاى من جهت
درد شقیقه و سرگیجه و پاشیدن آن در جهت گریزاندن حشرات توصیه شده است . آبمیوه من
جهت (داء الثعلب ) و داءالحیه (فلس فلس شدن پوست ) نتیجه نیكو دارد. مضمضه با آب
نمكى كه میوه مرا در آن خیسانده باشند جهت استحكام دندان و لثه مفید است
.
از تنه درخت مسن من یك
ماده قندى به خارج ترشح مى
شود كه به آن صمغ درخت زیتون یا انگبین زیتون گویند، این ترشح كه بطور نادر
بدست مى آید، یك ماده
غذایى بسیار عالى است ، در تقویت ذهن قوى تر از كندر است ،
جهت درمان سرفه كهنه
خشك و اخراج بلغم مفید است ، مرهم صمغ درخت من جهت رویاندن
گوشت مفید مى باشد.
صمغ درخت نوع وحشى من ، قوى تر از بستانى است ، باز كننده ادرار
و حیض بوده ، و حمول
آن جهت زخم رحم مفید است .
روغن زیتون
روغن
میوه من به عنوان نرم
كننده
شكم و در موارد سنگهاى صفراوى و قولنجهاى كبدى و كلیوى و رفع یبوست و همچنین براى كارگرانى كه با
سرب كار مى كنند اثر مفید دارد.
مقدار
خوراك آن به عنوان
ملین
30 تا 60 گرم ، براى معالجه قولنجهاى كبدى و سنگ كیسه صفرا 100 تا 400 گرم است . در قولنجهاى كبدى و سنگهاى صفراوى بهتر است دویست تا چهار
صد گرم آن را تنقیه
كنند
و براى این كار بهتر است آن را با یك لیتر آب و یك زرده تخم مرغ بزنند تا به صورت نیم محلول در
آمده و به صورت تنقیه به كار برند.
خوردن
چهارده مثقال روغن
من
با آب گرم و جوشاندن جو مسهلى عالى است و جهت درد عضلات و سیاتیك و با آب گرم جهت رفع قولنج و دل
پیچه و اخراج كرم معده و ریختن سنگریزه هاى كلیه و مثانه و درد مفاصل به كار مى رود.
روغن مالى با روغن من جهت تسكین درد عضلات و یا مرهمهاى من جهت التیام زخمهاى چركى مفید است .
پیشینیان
جهت روغن زیتون كهنه كه هفت سال از عمر آن گذشته باشد خواص زیادى قائل بودند و رویهمرفته ، جهت
استعمال خارجى روغن
كهنه
بهتر از تازه است .