خواص درمانی سنجد

بوییدن گل من براى اشخاص فلج نافع است .
من مسكن قى و صفرا هستم .
میوه من ، نرمى استخوان را از بین مى برد.
برگ من دملهاى چركین را التیام مى دهد.
در میوه ام خاصیت تقویت لب وجود دارد...
 

در فارسى به من سنجد و در عراق ((غبیده بادام )) گویند و چون رنگ پشت برگ من سفید و نقره اى بوده غبار گرفته به نظر مى رسد. اعراب به من ((غبیرا)) گویند. میوه من با اینكه كمى گس است ، معذلك عده اى به خوردن آن علاقه دارند و با آرد آن حلواى غبیده بادام و قاووت درست مى كنند. برگ درخت و میوه خشك من شكم و دهان را جمع مى كند. گلهاى من بسیار معطر بوده و به شعاع بیش از پنجاه متر منتشر مى شود و چون شهوت زنان را زیاد مى كند، بوییدن آن براى دختران و زنان جوان بى شوهر جایز نیست و عده اى هم نسبت به بوى آن حساسیت داشته ناراحت مى شوند.
در صنعت داروسازى از گلهاى من جهت معطر كردن بعضى از شربتها استفاده مى شود و اثر تب بر دارد.
بوییدن گل من براى اشخاص فالج و لقوه اى مفید است . میوه من مقوى معده بوده ، و آن را جمع مى نماید. مسكن قى آور و صفرا بوده و مخصوصا براى اطفال خیلى مفید است . میوه من بادشكن و مقوى دماغ و قلب است و نیز ضد یرقان و استسقا مى باشد. چون برگ درخت مرا بر روى دمل بگذارند، باعث رسیدن آن شده و چرك آن را از بین مى برد و زخم آن را التیام مى دهد بطورى كه احتیاج به دارویى دیگر نیست ، و اگر برگ تازه من نباشد از برگ خشك من هم مى توان استفاده كرد و چنانچه برگ مرا در روغن زیتون بجوشانید تا له شود، مالیدن این روغن جهت درد و ورم مفاصل بى حس شده نافع است و چون این روغن را بر سر بمالند باعث بلندى موى آن خواهد شد.
مقدار خوراك گل من یك مثقال و میوه من تا پنجاه دانه مى باشد. میوه من سرشار از ویتامینهاى ((آ)) و ((ب )) بوده و كمى ویتامین ((كا)) دارد. به این جهت ضد اسهال خونى و بواسیر است و همچنین از نظر املاح غنى بوده ، كلیه ها را گرم و معده را دباغى كرده ، و ادرار را زیاد مى كند و نرمى استخوان را مانع مى شود. اگر مبتلا به سلسله بول هستید یعنى ادرار زیاد مى كنید، براى درمان آن دارویى بهتر از سنجد نیست .

سنجد صحرایى

فارسى من ((كام )) است و بعضیها ((كهام )) گویند. در اطراف تهران به من سنجد صحرایى گویند و عربى من ((شوك القصار)) است و چون با ریشه من مى توان همانند چوبك جامه شست عده اى از اعراب به من غاسول رومى لقب داده اند (غاسول به معنى چوبك است ) ولى در كتب دارویى قدیم از من به نام ((ابوقانس )) یاد شده است . میوه من گرد به رنگ زرد نارنجى است و طعم آن ترش مى باشد. این میوه سرشار از ویتامین ((ث )) بوده ، و اكنون آن را جهت استخراج این ویتامین ، بیشتر مى كارند. در اروپا از میوه من مارمالاد مى سازند. درختچه من در ایران در دامنه البرز، مخصوصا اطراف تهران ، ونك ، شهرستانك ، سپهسالار، میگون ، كرج و گچسر بطور خودرو به عمل مى آید. در دامپزشكى از میوه و پوست درخت من براى معالجه امراض جلدى استفاده مى نمایند.
ریشه درخت مرا چون قطع كنند، شیره زیادى از آن خارج مى شود كه براى شستشوى جامه و بدن به كار رفته و آن را خوشبو مى نماید. این شیره براى معالجه امراض كبدى مخصوصا تشمع آن به كار رفته ، و مى گویند همانگونه كه جامه را پاك مى كند، كبد را نیز شستشو داده و پاك مى نماید. عده اى میوه درخت مرا ضد كرم هم مى دانند ولى بهترین اثر دفع كمبود ویتامین ((ث )) در بدن بوده ، و خوردن آن انسان را از ابتلا به امراض عفونى حفظ مى نماید.

• برچسب ها: خواص درمانی سنجد، فلج، قى، صفرا، نرمى استخوان، دملهاى چركین، تقویت لب،