فهرست کتابها
تاریخ تمدن ویل دورانت جلد اول مشرق زمین
زبان خوراكیها , معرفی خواص درمانی گیاهان
رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى
نخستین معصوم زندگی نامه پیامبر اءعظم حضرت محمد
كارگزاران حكومت و راهكارهاى اصلاحات
اینترنت 2
بنیانهاى تاریخى اندیشه سیاسى یهود
حقوق مردم در نگاه امیرالمؤمنین على(ع)
فیزیک دانان غربی و مسئله خداباوری
خواص درمانی همیشه بهار
شیره برگ من جلو استفراغ را
مى گیرد و اثر مفیدى بر روى زخمهاى روده و معده دارد.
براى از بین بردن زگیل و میخچه از من استفاده كنید.
اگر گیاه ((سس )) شیره مرا مكیده باشد، از آن به عنوان داروى ضد
سرطان مى توان استفاده كرد!
فارسى
من گل همیشه بهار است ، اعراب به من دائم الحیات و حى العالم گویند، در
كتب مختلف قدیم از من به
نامهاى ابرون ، افحوان
اصغر،
زبیده ، قوقهان ، مرجون ، كحلاء، سهلابى ، خیر، خیرى زرد، میشامیش بهار، همیشه جوان یاد شده
است . گلهاى من زرد طلایى بوده ، بدون دمگل روى نهنج قرار گرفته ، در ساعت نه تا ده صبح باز و در ساعت چهار تا پنج بعدازظهر بسته مى
شوند، و با
اینكه
فاقد نوش است زنبور عسل به آن راغب بوده ، و گرده هاى آن را مى خورد. نوع كوهى من كه در اطراف
مسجد سلیمان زیاد است به تنباكوى كوه معروف بوده ، و تركان به آن داغ توتونى و اعراب
دخان الفوخ گویند، و به زبان محلى
((اوكوزوكوزو)) و
((پنیره )) نامیده مى شود. در مجارستان ، بلغارستان و سوئیس روستاییان آن را به جاى توتون به
كار مى برند و در بلوچستان قلیان را با آن چاق مى كنند. گیاه من چه بیابانى و چه كوهى خزان نمى كنند، ساقه كوهى من به
قدر ذرعى طول داشته و به
كلفتى
انگشت است ، داراى رطوبتى چسبناك مى باشد كه به دست مى چسبد، گل من داراى یك ماده زرد رنگ ، یك
ماده تلخ و مقدارى صمغ و زرین بوده ، لعابدار است . ریشه من داراى اینولین مى باشد.
گل
من در مجاورت آب یك ماده ژلاتینى از خود تراوش مى كند كه بر روى ساقه منتشر شده آن را چسبناك مى نماید و به شیره
گل همیشه بهار معروف است
. دمكرده
پنج گرم من به عنوان معرق و دمكرده بیست در هزار گل من به اندازه یك لیتر در بیست و چهار ساعت
به عنوان پیشاب آور به كار مى رود. شیره تازه برگ من به مقدار یك تا دو قاشق سوپ
خورى مخلوط با شربت براى جلوگیرى از استفراق و زخمهاى معده و روده تجویز مى شود. اگر چهار تا شش گرم شیره تازه ساقه مرا
با ششصد گرم كره یا چربى
دیگر
مخلوط كرده ضماد نمایید، زخمهاى بدخیم را سودمند بوده ، و اثرش در روى زخمها و غدد سرطانى قابل توجه
است ، اگر برگ یا ساقه گیاه مرا در سركه خیس نمایید، براى از بین بردن زگیل ، میخچه و پینه دست و پا نافع است ، خوردن
برگ ساییده من جهت درمان
اسهال
سودمند مى باشد. ضماد گل من با آرد جو جهت زخمهاى پلید و چركى و درد مفاصل و نقرس و سوختگى آتش و جهت درمان باد سرخ كه تیغ زده و خون
از آن بیرون آمده باشد،
و
همچنین معالجه جوش غرور نافع است . گل و برگ من خون را تصفیه مى نماید. حیض را باز مى كند، ضد تشنج
بوده و قى را بند مى آورد.
مبتلایان
به اختلالات قاعدگى اگر
یك
هفته قبل از روز رگل ، گل مرا مصرف نمایند به موقع به وضع طبیعى و بدون درد باز خواهند شد، اثر قاعده
آور من در مبتلایان به كم خونى و ضعف اعجاب آور است . اختلالات كبدى و یرقان نیز با مصرف گل من از بین مى رود.
در
صنعت داروسازى از گل
من
تنتورى تهیه مى كنند كه زخمها را بهتر از محلول مركوركرم و تنتورید التیام داده ، و مانع التهاب و چركى شدن زخمها مى شود و براى درمان سوختگى ،
سرمازدگى ، و اگزما
مفید
بوده ، و از همه بالاتر یك داروى مؤ ثر براى جلوگیرى از تجزیه شدن خون سرطانى است و در روى زخمهاى
سرطانى اثر قاطع دارد، و براى معالجه جوش غرور، كورك ، پینه ، میخچه ، زگیل نیز به
كار مى رود.
اگر
گیاه انگلى ((سس )) كه قبلا خود را در زبانهاى خوراكیها معرفى كرده است ، به دور گیاه من
بپیچد، و شیره مرا بمكد
بهترین
داروى ضد سرطان مى باشد كه پزشكان سنتى ایران بسیارى از مبتلایان را با آن نجات داده اند، و این
خاصیت در افتیمون كه نوعى سس مى باشد بیشتر است .