فهرست کتابها
تاریخ تمدن ویل دورانت جلد اول مشرق زمین
زبان خوراكیها , معرفی خواص درمانی گیاهان
رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى
نخستین معصوم زندگی نامه پیامبر اءعظم حضرت محمد
كارگزاران حكومت و راهكارهاى اصلاحات
اینترنت 2
بنیانهاى تاریخى اندیشه سیاسى یهود
حقوق مردم در نگاه امیرالمؤمنین على(ع)
فیزیک دانان غربی و مسئله خداباوری
خواص درمانی بید
برگ من تقویت كننده قلب است .
من تب
بر بوده ، سر درد را نیز تسكین مى دهم .
چكاندن
جوشانده برگ من در گوش آن را از چرك پاك مى كند.
بید نام دیو سفید بود
كه رستم در مازندران او را كشت و اسم او روى من گذاشت . اعراب به من صفصاف گویند، در كتب
مختلفه قدیم از من به نام خلاف یاد شده است .
من انواع و اقسام دارم كه مهمترین آنها
عبارتند از: بید سفید یا بید ساده .
من در تهران ، كرج ،
كوههاى طالقان ، پشند، گچسر، دره لور لاهیجان ، پل زغال ،
دره چالوس ، مازندران
، آذربایجان ، دیلمان مغرب ایران ، اشتران كوه ، بین سقز و
همدان ، كوه رجب ، كوه
كهواره در كنار جویبارها مى رویم و سایه گستر بوده و برخلاف
شایع داراى میوه هستم
، منتها میوه من ماكول نیست ، ولى در داروسازى از آن استفاده
مى شود. رنگ چوب من
كمى سفید است ، گل من در ایام بهار بعد از روییدن برگ به صورت
سنبله اى كوچك در بین
برگها ظاهر مى شود. این گل كمى خوشبوست . میوه من مانند خوشه
از ساقه آویزان مى شود
و در كتابهاى داروسازى سنتى ایران به این ((میوه بید)) اطلاق كرده و درخت مرا چنانچه قبلا گفتیم
((فلاف
)) مى نامیدند. برگ من
مقوى دماغ و قلب و بازكننده
گرفتگى جگر و درمان سردرد مى باشد. خفقان تشنگى و ضعف معده و تبهاى محرقه
و صفراوى با آن معالجه
مى شوند. و براى جمیع امراض صفراوى مفید مى باشم . عرق شكوفه
من داراى خواص بیشترى
است . برگ من قابض و تب بر است ، و قبل از كشف آمریكا و
پیدایش
((گنه گنه
)) تنها داروى ضد تب و
نوبه دارد و پزشكان سنتى ایران مبتلایان به حصبه و مطبقه را روى برگ من مى خوابانیدند
تا تب آنها پایین بیاید، عصاره برگ من مسهل بلغم و صفرا مى باشد.
عرق من كه به عرق بید
معروف است ، و آن را مانند
گلاب از تقطیر برگ من به دست مى آورند، سر درد را برطرف مى كند و از تب و
نوبه جلوگیرى مى نماید
و براى باز شدن جگر و درمان یرقان و سختى اسپرز و اختناق رحم
نافع است و همچنین
پادزهر سم عقرب و سموم دارویى است . چكاندن جوشانده برگ من در
گوش آن را از چرك پاك
مى كند. نشستن در آب جوشانده برگ و شاخه هاى من جهت از بین
بردن فساد چرك مفید مى
باشد. خوابیدن در روى برگ من جهت رفع حرارت كبد و قلب مفید
مى باشد. خوابیدن در
زیر سایه درخت من در روز براى تقویت قلب و اعصاب سودمند مى
باشد. ضماد برگ من جهت
جلوگیرى از خونریزى ، و نوشیدن جوشاندن برگ من جهت معالجه
اسهال خونى سودمند مى
باشد.
صمغى كه از برگ من
بیرون مى آید، ضد عفونى كننده و مقوى بینایى است و به صورت سرمه مى توان آن را
به كار برد. خاكستر چوب درخت من براى جلوگیرى از خونریزى و با سرمه جهت زگیل و ورم
پستان تجویز شده است و براى جلوگیرى از نفوذ میكروب سودمند مى باشد. به همین جهت
است كه به جوانانى كه مبتلا به جوش غرور مى باشند توصیه مى شود كه آب برگ مرا با
فشار گرفته و به صورت خود بمالند تا مانع پیدایش جوش شود. مفیدترین قسمت مورد
استفاده من پوست درخت من است كه داراى چندین عامل دارویى است كه مقدار آنها در انواع
بید فرق مى كند، و مقدار آنها در ساقه هاى مسن بیشتر از ساقه هاى جوان است و به
همین جهت توصیه كرده اند كه بایستى از پوست ساقه هایى استفاده كرد كه سن آنها كمتر
از سه سال نباشد. براى تبهاى نوبه اى از دمكرده 40 تا 50 در هزار پوست ساقه هاى
سه ساله من استفاده نمایید. این پوست داراى اثر مسكن مخصوصا براى دردهاى اعضاى
تناسلى است .
عصاره روان سنبله هاى
من ، براى درمان بى خوابى كه نتیجه ضعف اعصاب است و اختلالات عصبى
مفید مى باشد و سختى ادرار را هم برطرف مى كند، خوردن مقدار كمى از
پوست درخت من اشتها را باز مى كند و دستگاه گوارش را تقویت مى نماید.
یكى از عوامل دارویى
كه از درخت من گرفته مى شود براى رماتیسم ، نقرس ، گریپ و اسهال خونى
مؤ ثر است .
بید فوكا
من نوعى بید هستم كه در مازندران به من فك در رامسر و شهسوار فوكا و در گیلان ویدار مى گویند و بید خشت را از من مى گیرند، و در نواحى البرز، جوستان طالقان و نقاط كم ارتفاع شمال ایران و شمال غربى گرگان ، دره تركمن و در مغرب ایران در كوههاى زاگرس و كردستان و همچنین در بلوچستان به عمل مى آیم ، ولى در همه جا بیدخشت از من گرفته نمى شود، و چون بیدخشت همراه با سایر انگبینهاى گیاهى خود را قبلا معرفى كرده است ، بیشتر از این خود را معرفى نمى كنم . تنها یادآور مى شوم كه پزشكان سنتى ایران بید خشت را خنك ترین انگبینها مى دانستند، و خواص ساقه ، برگ و میوه و گل من همانند بید ساده است .
بید مشك
فارسى من بیدمشك است . به من شاه بید، بهرامه ، بهراج : مشك بید و بید طبرى هم مى گویند. در كتب داروسازى سنتى ایران مرا ((فلاف بلخى )) نامیده اند. درخت من شبیه بید ساده بوده ، و از آن كوچكتر است ، گل من قبل از روییدن برگ ظاهر مى شود كه بسیار خوشبو بوده ، و به صورت سنبله اى است كه در سر آن دانه هایى دیده مى شود. عطر گل من گرفتگى دماغ را باز مى كند. مقوى قلب و مغز بوده ، و مسكن سردرد مى باشد. جوشانده میوه من شكم را نرم مى كند. عرق من كه به عرق بید مشك معروف است ، قوى تر از عرق بید بوده ، مقوى دل و دماغ و ملین شكم است . شهوت را تقویت مى كند و بادشكن معدى است . غرغره جوشانده برگ من جهت انداختن زالویى كه در گلو چسبیده باشد، مؤ ثر است . خوردن جوشانده برگ و شكوفه من مانع غلیان خون است .
سرخ بید
من در دامنه كوه البرز، اطراف كرج ، رضائیه ، دیزه ، سیامك و آذربایجان شرقى مى رویم و از شاخه هاى من در سبدبافى استفاده مى كنند.
بید مجنون
من نوعى بید هستم كه شاخه هایم به سوى زمین است . به من ((بید موله )) هم مى گویند. درخت من فاقد عوامل دارویى بید بوده و تب بر نیستم .
شالك
به من در اطراف تهران ((شالك ))، در همدان ((دله راجو)) مى گویند. من در شمال ایران ، دامنه البرز، كرج ، شهر ستانك ، طاش ، آذربایجان ، حسن بگلو، بلوچستان و شرق ایران مى رویم . برگهاى مثلثى و براق من با كوچكترین نسیم مى لرزد و به همین جهت است كه سایر بیدها به خود بالیده و در مثل مى گویند ما از آن بیدهایى نیستیم كه با بادها بلرزیم . چون حتى موقعى كه باد هم نمى آید برگهاى من در حركت مى باشند.