خواص درمانی تمبر هندى

مرا براى جلوگیرى از جذام مفید مى دانند.
مقوى قلب و معده هستم .
التهاب خون را كم مى كنم .
براى مبتلایان به دیفترى مفیدم .
نارس مرا نخورید كه براى دستگاه گوارش زیان آور است .
 

فارسى من ((تمبر هندى )) است ، به من خرماى گجرات هم مى گویند. زادگاه من هند و بلوچستان است ، اعراب به من صبادا، حمار، خوش و حومن مى گویند. در كتب قدیم به اسامى امله ، انبله ، خنچه ، نیز آمده ام . درخت من بلند قامت است ، به طورى كه طول آن به 25 متر مى رسد. میوه من لطیفتر از آلو بوده ، و مقوى قلب و معده است . شكم را هم جمع مى كند و هم كمى ملین است و صفرابر خوبى است ، به طورى كه در بین میوه هاى ترش در این خاصیت مقامى والا دارم . هیجان و التهاب خون را كم مى كند و براى خارش و گال مفید است . غرغره خیسانده من در آب بعد از زدن سرم براى مبتلایان به دیفتیرى مفید است ، ولى هرگز مرا در آب نباید مالید. چون خوردن آن ایجاد قى مى نماید. بلكه بایستى آن را در آب خیس كرد و چون خوب خیس خورد، آن را صاف كرده با كمى نبات یا شكر نوش جان نمود. پزشكان سنتى هند خوردن مرا جهت جلوگیرى از جذام و معالجه آن مفید مى دانند. هرگز مرا ناشتا نخورید و در خوردن من زیاده روى ننمایید، و میوه خام و نارس مرا تناول ننمایید، زیرا دیر هضم بوده و نفاخ است ، مقدار خوراك من 35 گرم تا 150 گرم و براى اطفال دو گرم براى هر سال عمر آنها است .
دانه میوه من جوهر مازو زیاد دارد و خوردن مغز آن براى جوانان مجرد مفید بوده و غلیان شهوت آنان را كم مى كند. ضماد آن جهت باز شدن دمل و بهبود آن سودمند است و ورمها را فرو مى برد. خوردن آن جهت سوزاك مفید است . ضماد گل درخت من بر روى پلك چشم ورم آن را فرو مى برد. خوردن آن جهت درمان بواسیر خونى و پاشیدن گرد پوست درخت من اشتها را زیاد مى كند و روى همین اصل داروسازان سنتى ایران از آن گوارشى درست مى كردند كه طرز تهیه آن را مى توانید در ((قرابادین كبیر)) مطالعه فرمایید.

• برچسب ها: خواص درمانی تمبر هندى، جذام، مقوى قلب، معده، التهاب خون، مبتلایان به دیفترى،