دانشنامه آزاد - خواص درمانی پیچ امین الدوله

این روزها در تهران به من پیچ باغى - شونك - شجرالطحال - زهرالعسل - بلاخور- شن - سفیدال - اوج قد - دقزدون - دقزدانه - ام الشعراء - سلطان الجبل - ماذلاشلبه - خانم الى - خانم یا رماغى - و سلطان الغاید اسامى دیگر من است . من انواع و اقسام زیاد دارم ، گیاه مرا باغبان به هر طریقى قیچى كند به همان وضع در مى آید و در نقاط آفتاب رو بهتر به عمل مى آید.

داروسازان سنتى ایران به نوعى از من صریمة الجدى لقب داده اند كه گویا یك كلمه اسپانیایى است (اندلس ). بوئیدن گل من مقوى دماغ ، نشاط آور و محرك شهوت است و براى استفاده درمانى بایستى آنها را قبل از شكفتن چیده و در سایه خشك كرد و جهت درمان سرفه ، گریپ ، نزله ریوى ، تنگ نفس كه منشاء عصبى داشته باشد - سكسكه - سردردهاى یك طرفه و حالات تشنجى به صورت دمكرده ، هشت در هزار روزى دو تا سه فنجان نوشید. خوردن بذر من ادرار را باز مى كند. ملین معده ، مخرج مشیمه ، زهكش رحم ، و پادزهر سموم است . مقدار خوراك آن نیز یك مثقال است .
از پوست درخت من هم به عنوان درمان نزله - معرق - مدر و تصفیه كننده مى توان استفاده كرد.
جوشانده پنجاه در هزار پوست و ساقه هاى من ، براى درمان آب آوردن انساج - سنگ كلیه و مثانه و یرقان تجویز شده است . برگ درختچه من قابض است و غرغره جوشانده آن براى التهاب و گلو درد نافع مى باشد. ضماد له شده برگ من در روى زخمهاى جلدى و كورك سودمند مى باشد.