فهرست کتابها
تاریخ تمدن ویل دورانت جلد اول مشرق زمین
زبان خوراكیها , معرفی خواص درمانی گیاهان
رساله توضیح المسائل حضرت آیة اللّه مكارم شیرازى
نخستین معصوم زندگی نامه پیامبر اءعظم حضرت محمد
كارگزاران حكومت و راهكارهاى اصلاحات
اینترنت 2
بنیانهاى تاریخى اندیشه سیاسى یهود
حقوق مردم در نگاه امیرالمؤمنین على(ع)
فیزیک دانان غربی و مسئله خداباوری
خواص درمانی باقلا
در خوردن بى همتا هستم .
سینه وریه را پاك كرده و آنها را تقویت مى كنم .
براى مبتلایان به زخم معده غذاى خوبى هستم .
در برگ و پوست من خواصى است كه كمتر كسى از آنها اطلاع دارد.
گل من درمان كننده رماتیسم است ...
اسم
من باقلا است ، ولى در تهران بیشتر به من باقلى مى گویند و اعراب نیز
باقلى خطاب مى كنند. من یكى از حبوبات قدیمى و تاریخى هستم و ساكنان اطراف رودخانه
نیل از عهد باستان مرا شناخته و كشت كرده اند. من غذاى خاص حضرت عیسى بودم ، آن حضرت مرا خام مى خورند، در ایران نیز گیلانیها مرا نپخته مى
خورند. من سرشار از
ویتامینهاى آ.ب و ث هستم و املاح مفیدى از آهن ، آهك و فسفر دارم و به همین جهت در
دسته غذاهاى خونساز بوده ، و مغز قلم استخوانها را تقویت مى كنم . من در اثر خشك شدن
مقدارى از ویتامین ث خود را از دست مى دهم ، ولى در عوض قدرت غذایى من بالا مى رود
و نفخ من كم میگردد - مواد نشاسته اى من از سایر حبوبات كمتر است ، و در عوض مواد
سفیده اى بیشتر دارم و روى این اصل قدرت زندگى من زیاد بوده ، اشخاص لاغر را تقویت
مى كنم ، ولى جزو غذاهاى چاق كننده نیستم . من از حبوبات خنك محسوب مى شوم و پیشاب
را زیاد مى كنم ، غرایز جنسى را نیرو مى دهم ، زود هضم بوده و به سرعت از معده
مى گذرم و با خود خوراكیها دیگر را از معده خارج مى كنم ، سینه وریه را پاك كرده
و تقویت مى نمایم ، سرفه خشك را درمان مى كنم . من براى مبتلایان به زخم معده و
اسهال ، غذاى خوبى هستم و چون مرا با پوست در آب و سركه بپزند و با پوست بخورند، براى
اسهال مفید مى باشم و بدون سركه براى كلیت مرا تجویز مى كنند. هرگز آب پخته مرا
دور نریزید، زیرا گلو را نرم مى كنم و از تولید سنگ جلوگیرى مى نمایم و گرفتگیهاى
معده را باز مى كنم ، ضماد آرد من با آرد جو در محل ضرب خوردگى و ورم پستان
نافع است ، مخصوصا اگر این ورم در اثر انعقاد شیر باشد. لپه مرا كوبیده با سركه
و كمى نعناع و عسل مخلوط كنید و به روى دمل بگذارید تا سر باز كرده و از بین برود.
ضماد من با پیه خوك جهت نقرس مفید است .
سابقا
كه زالو انداختن معمول بود، معمولا دانه تازه مرا دو لپه كرده و
طرف داخلى آن را روى محل نیش زالو مى چسبانیدند نا
خون بند آید. این دستور براى بند آمدن بریدگیهاى كوچك هم مفید است .
ضماد
آرد من
با سفیده تخم مرغ و گل بر روى حدقه چشم كه بر آمده باشد، سودمند است . ضماد آرد من
با عسل جهت پاك شدن لكه هاى سیاه توصیه شده است ، ضماد برگ غلاف سبز خارجى من جهت
معالجه سوختگى به به كار مى رود. گل من نیز پیشاب آور بوده و جوشانده سى تا شصت در
هزار آن براى درمان رماتیسم و عرق النساء (سیاتیك ) مفید مى باشد.
اگر
انگشت شما
گوشه كرد ناراحت نباشید، مقدارى از برگهاى مرا گرفته بجوشانید و انگشت خود را در
آب گرم آن فرو برید، به زودى خوب خواهد شد. اگر گل مرا در هاون قلعى بسایید، و در
آفتاب بگذارید خضاب نیكویى به دست خواهید آورد، بانوانى كه صورتشان ریش درآورد است
، مى توانند موها را با موچین كنده و در جاى آنها چند روز متوالى از خمیر آرد من
بچسبانند تا آن موها دیگر رشد ننماید. زیاده روى در خوردن من خوب نیست ، زیرا مطبوخ
من خورده شود، چنین عوارضى پیش نخواهد آمد.
بیمارى فاویسم
بعضیها نسبت به محصول تازه من حساسیت داشته ، مبتلا به مرض فاویسم مى
شوند، علامت این بیمارى زرد شدن رنگ پوست بدن و احساس خستگى و سستى در اعصاب ، پیدا
شدن خون در ادرار، سردرد و استفراغ است . در این عارضه خون كم مى شود و
درمان آن تزریق خون و سرمهاى غذایى است . این عارضه فقط مخصوص یك نوع من مى باشد كه معروف
به نوع مازندرانى است و بیشتر در اطراف مزارع باقلا دیده مى شود.
باین بیمارى در گیلان باقلا زاله مى گویند و یك بیمارى دیگر نیز
در گیلان وجود دارد بنام غلى زاله كه از خوردن آلوچه ى كال بوجود مى
آید و شباهت زیادى به فاویسم دارد و چون این دو مرض در یك فصل ظاهر مى شوند پزشكان
فرقى بین آنها قائل نبوده همه ى بیماران را مبتلا به فاویسم تصور میكنند. داروسازان سنتى
ایران این مرض را شناخته و چنین نوشته اند: عده اى با خوردن باقلاى تازه
دچار نفخ و اختلاج (بریدن عضلات ) ثقل دماغ و فساد خون و دیدن خوابهاى پریشان و
ابتلا بخارش مى شوند.
بهترین راه براى عدم ابتلا باین بیمارى دو لپه كردن باقلا
و جوشاندن آن در آب و دور ریختن آب است و همچنین پختن آن در روغن و افزودن ادویه
مانند آویشن - فلفل - دارچین - میخك و از همه مهمتر گلپر است . ضمنا باقلاى خشك
این اثر را ندارد. اهالى محل با خوردن دوشاب بیماران را معالجه میكنند.