تبلیغات
دانشنامه آزاد - پایان ناپلئون, به سوی مسكو, محاصرة بری
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ : احسان
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
دانشنامه آزاد
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
علت مستقیم جنگ 1812 میان فرانسه و روسیه امتناع روسیه از ادامة رعایت محاصرة بری بود كه بر اثر فرمان برلین به وسیلة ناپلئون در 21 نوامبر 1806 اعلام شده بود. منظور ناپلئون از صدور این فرمان بستن همة بندرها و ساحلهای قارة اروپا برروی كالاهای بریتانیایی بود؛ و هدف اینكه بریتانیای كبیر مجبور شود از محاصرة همة بنادری كه از برست تا الب زیر نظارت فرانسه بود دست بردارد؛ به دخالت انگلیس در تجارت دریایی فرانسه خاتمه دهد؛ مستعمرات فرانسه را كه به تصرف انگلیس درآمده بود باز ستاند؛ و از كمك مالی انگلیسیها به دولتهای اروپایی در مبارزة آنها با فرانسه جلوگیری كند.


محاصرة بری چگونه اجرا شد؟ تا سال 1810 این امر انگلیس را به بحران اقتصادی شدیدی گرفتار كرده بود. ظرف دوسال (1806- 1808) پس از فرمان برلین، صادرات بریتانیا از 000’800’40 لیره به 000’200’35 لیره تقلیل یافت، و واردات پنبة خام نودوپنج درصد كاهش پیدا كرد. یكی از نتایج آن این بود كه بهای داخلی گندم برای هر پیمانه در خلال سالهای 1807 و 1808 از 66 شیلینگ به 94 شیلینگ افزایش یافت. در این ضمن، تجارت خارجی بی‏رونق دستمزدها را پایین آورد؛ بیكاری را گسترش داد؛ و اعتصابات شدیدی به راه انداخت. بریتانیا به آهن سوئد برای صنایع خود ونیز به الوار روس برای كشتیهایش احتیاج داشت. جنگ با سوئد و اتحاد روسیه با فرانسه (1807) این منابع را برروی انگلیس مسدود كرد. انگلیس كوشید كه برای مقابله با این دشواریها از راههای تجارتی باقیمانده حمایت كند. میان سالهای 1805 و 1811 صادرات آن به پرتغال و اسپانیا و تركیه چهارصد درصد افزایش یافت. حملة پرهزینة ناپلئون به شبه جزیرة ایبری به همین سبب صورت گرفت.

با ادامة محاصره، وضع بریتانیا بدتر شد؛ صادراتش به شمال اروپا در 1810- 1811  بیست درصد كاهش پیدا كرد. موازنة تجارتی زیان‏آورش موجب بالا رفتن پرداختهای آن به اروپا با پول طلا شد، و ارزش بین‏المللی لیره چنان پایین آمد كه گرنویل و گری رهبران مخالف دولت خواهان صلح به هر قیمت شدند در 1811، یك سال پیش از جنگ ناپلئون با روسیه، محاصرة بری حداكثر تأثیر خود را در بریتانیای كبیر به جای گذاشته بود.

محاصرة بری برای فرانسه هم زیان‏آور بود؛ ولی، در مقام مقایسه با انگلستان، وضع فرانسه بهتر بود. شهرهای بندری آن- لوهاور، نانت، بوردو، مارسی- چنان خراب شده بود كه در دو شهر اخیر مردم دست به تظاهراتی زده خواستار بازگشت خاندان سلطنتی بوربون شدند؛ ولی تجارت داخلی براثر از بین رفتن رقابت بریتانیا، ورود مقدار زیادی طلا، وفور سرمایه، و كمكهای مالی دولتی پیشه‏ور كه خزانة خود را با غنایم جنگی پر می‏كرد رونقی بسزا داشت. بازرگانان فرانسوی از این عوامل و همچنین از تسهیل دسترسی به بازارهای اروپا تحت‏نظارت ناپلئون بیشتر بهره‏مند شدند. بافندگی با ماشین بین سالهای 1806 و 1810 چهار برابر شد، و انقلاب صنعتی را در فرانسه تسریع كرد. اشتغال كامل و ثبات سیاسی در داخل مرزهای گسترش یافته چنان رونقی به صنایع داد كه اگر فرانسه در جنگهای ناپلئونی پیروز شده بود، امكان داشت كه از لحاظ تولید و تجارت جهانی به پای انگلیس برسد.

در «منظومة قاره‏ای» كشورهای تابع ناپلئون، محاصرة بری به سود صنعت و تجارت داخلی و به زیان تجارت خارجی تمام می‏شد. شهرهای اتحادیة هانسایی- آمستردام، هامبورگ، برمن، لوبك- طبعاً از محاصرة مضاعف آسیب دیدند، ولی سویس و شمال ایتالیا و جوامع كنار رودخانة راین بر اثر گسترش بلامانع مؤسسات ناپلئونی ترقی كردند. در طرف شرق، جایی كه صنعت كمتر پیش رفته بود، در نتیجة جلوگیری از فروش محصولات منطقه به بریتانیا محاصرة بری بار مزاحمی بود كه موجب نارضایی روزافزون می‏شد؛ البته این نكته مخصوصاً دربارة روسیه صدق می‏كرد.

ضعف اساسی محاصرة بری در این بود كه مخالف با علاقة بشری جهت آزادی و دسترسی به هرگونه مدخل درآمد بود. بندرها و شهرهای ساحلی اروپا پر از افرادی بود كه حاضر بودند جان خود را برای وارد كردن كالاهای بریتانیا به طور قاچاق به اروپا- كه بر اثر ممنوعیت ورود آنها بازار بسیار گرمی پیدا كرده بود- به خطر بیندازند. برعكس، صاحبان صنایع در اروپا كه سابقاً از راههای تجارتی بیگانه بهره‏‏‏مند شده بودند شكایت می‏‏كردند كه باید بازارهای بریتانیا را از دست بدهند. در هلند، خشم خانواده‌های بزرگ بازرگان به اندازه‏ای لویی بوناپارت پادشاه آن كشور را تحت تأثیر قرارداد كه وی نامه‏ای به تزار آلكساندر نوشت «سرشار از خشم علیه ناپلئون، كه از كلیة نشریات دیگری كه برضد او نوشته شده بود شدیدتر بود.»

ناپلئون در مقابل این مخالفت روز افزون، از دویست‏هزار گمرك و هزاران عامل آشكار و نهان و تعداد بیشماری سرباز برای كشف نقضهای محاصره و توقیف و تنبیه و مصادره استفاده كرد. در 1812، دادگاه گمرك هامبورگ ظرف هجده روز 126 حكم صادر كرد كه بعضی از آنها اعدام بود؛ ولی این احكام بندرت اجرا می‌شد. كالاهای ضبط شده را به سود خزانة فرانسه به فروش می‌رساندند و بعضی از آنها را در جلو چشم مردم می‌سوزاندند به طوری كه تقریباً همة تماشاچیان از این عمل روگردان می‌شدند.

ناپلئون تا اندازه‌ای برای تعدیل خصومت، بالابردن عایدی، یا رفع كمبودها، چنانكه پیش از اینها گفتیم، در 1908 برای ورود كالاهایی به بریتانیایی كه جهت صنایع یا روحیة فرانسویان لازم به نظر می‌رسید، یا برای صدور كالاهایی به بریتانیا كه در مقابل آنها قهوه و شكر یا طلا به‌دست می‌آمد شروع به فروش جواز كرد.

بریتانیا نیز قبلا جوازهای مشابهی- یعنی 364’44 جواز بین سالهای 1807 و 1812- برای جلوگیری از لغو كالاهای بازداشتی صادر كرده بود در مقایسه با آن، ناپلئون تا 25 نوامبر 1811 فقط 494 جواز صادر كرد؛ اما آلكساندر خاطر نشان ساخت كه اگر‌چه ناپلئون طرد شدید كالاهای بریتانیایی را از روسیه خواستار شده‌ است، ولی نسبت به ورود آنها به فرانسه غمض عین می‌‌كند.

رویهمرفته، در 1810 چنین به نظر می‌‌رسید كه محاصرة بری، علی‌‌رغم عدم محبوبیت آن و دشواریها و اشتباهاتی كه ضمن اجرای آن پیش آمده، با موفقیت توأم بوده است. انگلیس نزدیك به ورشكستگی و حتی در آستانة بروز انقلاب جهت تقاضا كردن صلح بود؛ دولتهای متفق فرانسه اگرچه شكایت می‌كردند، ولی مطیع بودند، و فرانسه، علی‌رغم ضایعات جانی و مالی جنگ در اسپانیا، به‌‌طرز بیسابقه‌‌ای پیشرفت می‌كرد. فرانسویان از آزادی زیادی برخوردار نبودند، ولی پول در اختیار داشتند، و به سبب فرانسة پیروزمند و امپراطور بیمانندش، از افتخارات حاصله سهمی می‌بردند.





نوع مطلب : تاریخ تمدن ویل و آریل دورانت عصر ناپلئون، 
برچسب ها : پایان ناپلئون، به سوی مسكو، محاصرة بری،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب