حمل و نقل

پس از این، برای انسان اولیه، سه گام دیگر مانده بود كه باید برمی‌داشت و به عوامل اساسی تمدن اقتصادی می‌رسید؛ آنها عبارتند از: وسایل حمل و نقل، عملیات بازرگانی، و وسایل مبادلات. مردی كه از هواپیما بیرون می‌آید و چمدانی را با خود حمل می‌كند تمام تاریخ مراحل مختلف حمل و نقل را در برابر ما مجسم می‌سازد. در ابتدا، انسان، تا پیش از اینكه همسری اختیار كند، خود باركش خویش بوده است – هم اكنون در آسیای جنوبی و باختری نیز وضع از همین قرار است؛ پس از آن، طناب و اهرم و قرقره را اختراع كرد و بر چهارپایان مسلط شد و آنها را به باركشی واداشت

؛ آنگاه نخستین سورتمه را به این ترتیب ساخت كه شاخة بلند درختان را بر پشت چهارپایان می‌گذاشت و كالای خود را بر روی آن حمل می‌كرد؛ كمی بعدتر، تنة درختان را همچون چرخی بر زیر این سورتمه قرار داد؛ پس از آن، وسط تنة درختان را به شكل شعاعهای چرخ درآورد، و به این ترتیب بزرگترین اختراع مكانیكی، كه عبارت از چرخ باشد، پیدا شد، و با قرار دادن آن به زیر سورتمه، ارابه صورت عملی به خود گرفت. از بستن تنة درختان به یكدیگر چیزی می‌ساخت كه می‌توانست بر روی آب وسیلة حمل و نقلی باشد، و با خالی كردن تنة درخت، نخستین زورق را ایجاد كرد؛ آنگاه مجاری آب آسانترین وسیلة حمل و نقل برای انسانگردید؛ بر روی خشكی، ابتدا انسان راه خود را، بر فرض آنكه به جنگلها یا تپه‌ها می‌رسید، ادامه داد، ولی رفته‌رفته این كوره راهها به راههای حسابی مبدل شد؛ با مشاهدة ستارگان، انسان راه خود را در بیابانها می‌یافت و قافله‌ها به هدایت روشنان فلكی طی طریق می‌كردند؛ به كمك پارو و بادبان، ابتدا از این جزیره به آن جزیره آمد و شد می‌كرد، تا در آخر كار توانست از این قاره به آن قاره سفر كند و فرهنگ ناقابلی را كه داشت از جایی به جای دیگر انتقال دهد. پیش از آنكه به آنجا برسند كه بتوانند تاریخ را ثبت كنند، مسائل اساسی مدنیت تقریباً حل شده بود.

• برچسب ها: حمل و نقل،