بنایی

قبایل اولیه، با گلی كه در آفتاب می‌خشكید، خشت و آجر ساختند و خانه بنا كردند، به طوری كه می‌توان گفت آن مردم در آن خانه‌های سفالین زندگی می‌كرده‌اند. ولی این شكل خانه ساختن درجة پیشرفته‌ای از فن خانه‌سازی به شمار می‌رود، و آن را باید حلقة اتصال میان كوخ گلین «وحشیان» و ساختمانهای بسیار عالی و ظریف نینوا و بابل دانست. بعضی از ملل اولیه – مانند طوایف وداه در جزیرة سراندیب – در زیر سقف به سر نمی‌بردند و از زمین و آسمان به عنوان خانه استفاده می‌كردند؛ مردم تاسمانی در شكم درختان خانه می‌كردند و بعضی دیگر، مانند ساكنان جزایر ویلز جدید جنوبی، در غارها به سر می‌بردند؛ 

پاره‌ای، مانند بوشمنها، با شاخه‌های درختان پناهگاهی در مقابل باد تهیه می‌كرده، پشت آن منزل می‌گزیده‌اند و، بندرت، پایه‌هایی در زمین كار می‌گذاشتند و روی آنها شاخه‌های درخت و علف و خزه می‌ریخته‌اند. از همین پناهگاههای بادی است كه، با افزایش دیوار، كوخهای اولیه بیرون آمده است و انواع آنها را، كه در مراحل مختلف تكامل قرار دارند و با علف و شاخة درخت و گل درست شده‌اند، در استرالیا می‌توان دید: از كوخهایی كه بزحمت دو یا سه نفر را در خود جا می‌دهد، تا كوخهای بزرگی كه به گنجایش سی نفر است. شبانان و شكارورزان بیابانگرد پیوسته چادر را دوست داشته‌اند، زیرا می‌توانستند آن را با خود به هرجا می‌خواهند ببرند. طبقات پیشرفته‌تر قبایل اولیه، مانند هندیشمردگان امریكا، چوب و تخته را برای ساختن خانه به كار می‌برده‌اند؛ مثلاً قبایل ایروكوئوی، با تنة درختان پوست نكنده، بناهای معظمی می‌ساخته‌اند كه تا صد و پنجاه متر طول داشته و خانواده‌های متعدد در آنها به سر می‌برده‌اند؛ مردم اقیانوسیه، با تخته‌های چوب، خانه‌های بسیار خوبی می‌سازند؛ به این ترتیب، سلسلة تكامل خانه‌های چوبین به انتها می‌رسد.

• برچسب ها: بنایی،